بسم الله الرحمن الرحیم

بر اساس یافته های علمی عمر زمین بیش از 6/4میلیاردسال میباشد در حالیکه بر اساس کتب آسمانی از خلقت آدم ابوالبشر که ما معتقد بر آن هستیم اولین انسان آفریده شده میباشد و الباقی ابناء بشر از نسل اویند تنها حدود 7000سال میگذرد . اگر بپذیریم اولین انسانهای آفریده شده آدم و حوا بوده و الباقی انسانها نوادگان آنها میباشند( که علی القاعده باید اینگونه باشد) یک سئوال مهم و اساسی باقی  می ماند و آن این که :

علت تاخیر خدا در آفرینش انسان چیست؟

برای پاسخ به پرسش فوق ابتدا لازم است به مستندات علمی و دینی پیرامون قدمت عمر زمین و سپس خلقت یا موجودیت بشر پرداخت و به استناد آنها به چرایی تاخیر مورد پرسش پرداخت.

ضمن پوزش برای تاخیر در تکمیل مطلب از مخاطبین گرامی تقاضا میشود. ادامه مطلب را مطالعه بفرمایند.

ابتدا به بررسی عمر زمین از دیدگاه محققین می پردازم . بر اساس دیدگاههای متفاوت که برخی از آنها در زیراشاره می شود عمر زمین از 6000سال- نوشته های باستانی عبرانی- تا 6/4میلیارد سال برآورد گردیده است.

-بنابر نگرش قرون وسطايي کوتاه بودن زمان دنيوي همچنان باقي ماند، محققين مسيحي آن زمان بطور کلي مي‌پنداشتند که سن زمين در حدود 6000 سال است، رقمي که بر اساس قبول نوشته‌هاي باستاني عبراني قرار است.

-دانشمندان مختلف سعي داشتند با روش هاي مختلفي سن کره زمين را تخمين بزنند که از آن جمله مي‌توان تخمين عمر زمين را بر اساس شوري آب اقيانوس ها و محاسبه ميزان رسوبگذاري ذکر کرد، در سال 1897، فيزيکدان معروف «لرد کلوين» (Lord Kelvin) قدمت و عمر زمين را به اين صورت تعريف نمود که زمين در ابتدا به حالت مذاب بوده و بعد سرد شده است، وي همچنين اظهار نظريه‌هايي را بر اساس فرضيه‌هايي در مورد منشأ و مبدا حرارت خورشيد به عمل آورد و ادعا کرد زمين سني در حدود 20 الي 40 ميليون سال دارد.

- يکي از عوامل تعیین عمر زمین سنگهاي آسماني است و از آنجا که مطابق تمام نظريات موجود، تشکيل زمين و ساير سيارات منظومه شمسي همزمان بوده است، با تعيين سن اين سنگ ها مي‌توان سن واقعي زمين را بدست آورد.حداکثر سني که تا به حال براي سنگ هاي آسماني بدست آمده 4،6 ميليارد سال بوده است، همچنين يکي ديگر از عواملي که به تعيين سن زمين کمک مي‌کند، نمونه‌هايي است که از ماه گرفته شده و بر اساس تجزيه نمونه‌هاي مذبور عددي نظير عدد فوق براي آن ها حاصل شده است و بدين ترتيب مي‌توان عدد 4،6 ميليارد سال را براي سن زمين در نظر گرفت.

بعد از اینکه بر اساس یافته های علمی و نوشته های باستانی به عمر تقریبی زمین پی بردیم  به بررسی قدمت حیات انسان بر کره خاکی پرداخته و از دیدگاه دانشمندان و علمای دینی و کتب آسمانی به ایجاد و خلقت بشر می پردازیم

در قرآن کریم مطلب صریحی در این باره وجود ندارد. اما در منابع تاریخی آمده است که خلقت آدم مربوط به حدود شش یا هفت هزار سال پیش است،

علامه ی طباطبائی در تفسیر المیزان می فرماید:

در تاریخ یهود آمده است که عمر نوع بشر از روزى که در زمین خلق شده تا کنون، بیش از حدود هفت هزار سال نیست که اعتبار عقلى هم کمک و مساعد این تاریخ است.

با عنایت به آنچه آورده شد عمر تقریبی زمین بیش از 3میلیارد سال و عمر انسانها(حداقل انسان مورد نظر قرآن و کتب آسمانی) حدا کثر 7000سال میباشد که در قیاس با عمر کره خاکی- نه عالم هستی- عددی نیست و به راحتی میتوان دریافت که زمین تقریبا" در تمام عمر خود خالی از بشر بوده است. و اینک دوباره سئوال ابتدای مطلب را تکرار میکنم:

علت تاخیر خدا در آفرینش انسان چیست؟

مگر نه اینکه خداوند در کتب آسمانی خاصه در قرآن کریم مکررا" یا آور میشود" ما زمین و آسمان و کوهها و دریاها را مسخر انسان کردیم  تا از آن بهره مند شوید" از فحوای این آیات این چنین برداشت میشود هدف از خلقت کرات  خاصه کره زمین با همه معادن و کانیان و... بهره مندی انسانها بوده است . پس چرا تقریبا" در تمام عمر زمین جای انسان خالی بوده و موجودی ذیشعوری- به استثناء انسانهای بدوی و فاقد شعور- مانند انسان خلق نشده و زمین بدون این موجود اداره شده است؟

به عبارت دیگر چه اتفاقی در خلقت افتاده که ضرورت خلق موجودی به بنام انسان با شعور احساس شده است؟

آیا ادامه حیات جهان هستی بدون خلق انسان میسور نبوده است؟

اگر با خلق انسان چرخه خلق جهان هستی تکمیل میشده چرا این همه سال تاخیر؟